Endgame

Prezydent Lech Wałęsa pojechał kilka dni temu do Chicago poprzeć w tamtejszych prawyborach Adama Andrzejewskiego, Polonusa ubiegającego się o nominację Partii Republikańskiej na kandydata na gubernatora Illinois. No i stało się.

Andrzejewski jest skrajnym konserwatystą, działaczem Tea Party, ruchu który od dwóch lat łączy mniej i bardziej skrajną opozycję natyobamowską. Ruch oficjalnie sprzeciwia się dużym wydatkom rządowym, ale ruch ten nie powstał w czasach, gdy administracja Busha nakręciła największy w historii USA deficyt budżetowy. Powstał, gdy prezydentem został Obama. I tak się składa, że ruch ten jednoczy naprawdę skrajnych krytyków Obamy.

Ale to oczywiście nie jest wielki problem, bo powinniśmy promować w amerykańskiej polityce Polonusów bez względu na ich poglądy (jeśli się mieszczą w szeroko pojętym spektrum politycznym). Ale pan prezydent Wałęsa otwarcie na spotkaniach w Chicago mówił o tym, że Ameryka jest fatalnie zarządzana, że traci pozycję mocarstwa, że ”nie przewodzi już światu moralnie i politycznie”.

Te wypowiedzi są od kilku dni wykorzystywane przez największych oszołomów amerykańskiej prawicy - Glenna Becka i Rusha Limbaugha. Ludzie ci z powodu fatalnego tłumaczenia jeszcze przekręcają słowa Wałęsy twierdząc, że powiedział on, że Ameryka idzie w stronę socjalizmu (nie powiedział, o czym można się przekonać w klipie poniżej).

No, ale poszło. Teraz pan prezydenta stał się ikoną radykalnej antyobamowskiej prawicy w USA. Jest uwielbiany przez najgorszych oszołomów. Tym samym pan prezydent stracił wszelkie wpływy (jeśli je miał lub miał nadzieję mieć) w obecnej administracji i w Partii Demokratycznej w ogóle.

Nie rozumiem, po co panu prezydentowi taka awantura. Mógł poprzeć Andrzejewskiego ze wzglęgu na jego polskie korzenie. Nie musiał wypowiadać kwestie, które powodują, że jest on teraz postrzegany jako zwolenników skranej, totalnie oszołomskiej prawcicy. A Andrzejewski oczywiście prawybory przegrał, bo w Illinois oszołomstwo szans nie ma.