Endgame

Zastanawiam się nad tym kim jest Musawi - albo raczej co zostałio w nim z tego Musawiego, który stał np. za atakiem na ambasadę USA, którego intrygi doprowadziły do odejścia Bazargana.
Musawi jest, jak mawiano w czasach kard. Richelieu, kraeturą Chmeiniego - jemu zawdzięcza swoją karierę i gdy go zabrakło Musawi poszedł w odstawkę.
Czy 20 lat to wystarczająco dużo czasu by z wojującego muzułmanina (tak trochę na prawo od Iwana Groxnego) przeobrazić się w prawdziwego demokratę, czy to tylko żądza władzy...

Lingwistyczny ułom

Przyznam się, że lekcje języka angielskiego od zawsze szły mi opornie. Niby słówka zapamiętuje, sprawdziany z zasad gramatyki też regularnie zaliczam (w końcu 4-letnie technikum zakończyłem z piątką i maturę też kulnąłem z łatwością - POZDRAWIAM PANA DUDKA, mojego ówczesnego belfra), to jednak mam w głowie jakiegoś wszczepionego czipa, który regularnie resetuje niezbędne angielskie zwroty. O tym resecie przekonałem się dogłębnie, kiedy zostałem swego czasu zaproszony do szkockiego Edynburga i przyszło mi się zmierzyć z tamtejszą gwarą. To był taki praktyczny sprawdzian lingwistyczny, który zakończył się pałą i wstydem.

Pamiętam tą ekscytację nowym miejscem i wychwalanie każdego zakątka szkockiej stolicy. Podobała mi się strasznie też gwara szkocka (nie mówią oni klasyczną angielszczyzną, próbują angielski jakby uskandynawić) i nie specjalnie się z tym kryjąc, wsłuchiwałem się w uliczne rozmowy, czasem nawet poalkoholowe słowne szamotaniny. Boże (już nie będę wzywał imienia Pana Boga na daremno), jak ja się tym podniecałem! Szlajałem się po edynburskich ulicach słuchając miejscowych ludzi i kompletnie nic z tego nie rozumiejąc! Wiem, że wygląda to na tragikomedię, ale nie przejmowałem się tym, że znaczącego procenta tych rozmów nie rozumiałem. Fascynowało mnie to, że nagle znalazłem się w środku innego miasta, a ludzie nie gawędzą tutaj po mojemu. To było genialne! Na chwilę wyrwałem się z tej mojej dziury (którą kocham mimo wszystko) i mogłem poczuć się przez chwileczkę jak obieżyświat poznający nowy zakątek i, rzecz jasna (nie)nowy język...

Niektorzy, choc to chyba nie jest zaskoczeniem, otwarcie kibicuja drugiej stronie:
tierralatina.blox.pl/2009/06/Wenezuela-solidaryzuje-sie-z-Iranem.html